اقتصاد زراعتی

اقتصاد زراعتی به مطالعه اقتصادی، عملکرد و عوامل مرتبط با صنعت زراعت و فعالیت ‌های مرتبط با تولید محصولات زراعتی اشاره میکند. این حوزه در برگیرنده تحلیل و بررسی اقتصادی مسائلی مانند تولید، توزیع، مصرف، بازاریابی، سیاست‌ های دولتی، تجارت و صادرات محصولات زراعتی است.
در اقتصاد زراعتی، عوامل مانند عرضه و تقاضا برای محصولات زراعتی، قیمت ‌گذاری، بهره ‌وری، سیاست ‌های زراعتی، تأمین مالی، فناوری‌ های کشاورزی و تأثیر تغییرات آب و هوا در تولید محصولات مورد بررسی قرار می‌گیرند.
در زمینه بازاربانی، اقتصاد زراعتی به بررسی عوامل تأثیرگذار بر قیمت ‌گذاری محصولات زراعتی، تأثیر تغییرات عرضه و تقاضا در بازار، نیازهای بازار داخلی و خارجی، تأمین مالی برای تولید و بازاریابی محصولات زراعتی می ‌پردازد.
علاوه بر این، اقتصاد زراعتی نیز در مورد سیاست ‌های زراعتی و تأثیر آنها بر تولید و بازاریابی محصولات زراعتی بحث می‌ کند. سیاست ‌های زراعتی شامل سیاست ‌های دولتی در زمینه حمایت از دهاقین، تنظیم قیمت‌ ها، تأمین منابع آب و خاک، تأمین امنیت غذایی و سیاست‌ های تجارتی و صادراتی است.
در نهایت، اقتصاد زراعتی نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی جوامع دارد. با توجه به رشد جمعیت جهانی، تأمین مواد غذایی کافی و ارتقای کیفیت تغذیه انسانی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. اقتصاد زراعتی به بررسی راهکارها و سیاست ‌ها برای افزایش تولید محصولات زراعتی، بهبود بهره ‌وری در زمینه زراعتی و ارتقای سیستم ‌های تأمین غذا می‌ پردازد.
 برای رشد صنعت زراعت در کشور نیاز است تا از دهاقین حمایت همه جانبه صورت گیرد که دهاقین به عنوان عوامل اصلی در صنعت زراعتی و تولید محصولات غذایی، نقش مهمی در سرمایه اجتماعی زراعتی ایفا می‌کنند.

در صنعت زراعت، دهاقین تعاملات اجتماعی فراوانی را با سایر اعضای جامعه دارند و در ایجاد و حفظ سرمایه اجتماعی زراعتی نقش مهمی دارند.

دهاقین به عنوان اعضای فعال در جوامع روستایی و شهری، روابط اجتماعی مستقیم با دیگر افراد و گروه‌ها دارند. آنها ممکن است در گروه‌ های محلی، انجمن ‌ها و سازمان‌های حرفه‌ ای فعالیت کنند. این روابط اجتماعی به تبادل اطلاعات، تجربیات و منابع منجر می ‌شود و به تقویت همبستگی و همکاری در جامعه دهقانان کمک می‌کند.
اقتصاد زراعتی و منابع نقش بسزایی در توسعه دارد. آنها به چهار ویژگی اصلی تقسیم می شوند:

منابع معدنی و انرژی، منابع خاک، منابع آب، منابع بیولوژیکی

اینکه کشور ما افغانستان به عنوان کشور زراعتی یاد میشود

و اقتصاد این کشور بیشتر متکی به زراعت بوده و حدوداً بیشتر از (۶۰) فیصد ساکنین این کشور از طریق زراعت زندگی خویش را به پیش میبرند، بناءً حکومت تلاش ورزیده است تا همواره از صنعت زراعت حمایت نماید تا باشد از لحاظ زراعتی کشور به خودکفایی  برسد، بدین اساس پروژه های مهم از سوی امارت اسلامی افغانستان برای رشد زراعت در کشور صورت گرفته است که نهایت موثر تمام شده است.
پروژه های چون کانال قوشتیپه یکی از برزگترین پروژه های زراعتی و امید بخش در راستای رشد و خودکفایی زراعتی در کشور پنداشته میشود، که با تکمیل شدن این پروژه حیاتی بیشترین نیاز های کشور ما در راستایی زراعت رفع خواهد گردید. در پهلوی آن ایجاد بند های آبی که از سوی امارت اسلامی در کشور ایجاد میشود نیز یکی از اقدامات نهایت موثر برای دستیابی در خودکفایی زراعتی پنداشته میشود.

با احترام

اداره